Vruchteloze Verlenging

N.B. Geschreven in het kader van de nrc.next columnwedstrijd begin oktober 2009. Opdracht: “Vrouwen moeten de tijd hebben voor zelfontplooiing en daarom moet de vruchtbaarheidsleeftijd zo lang mogelijk kunstmatig worden verlengt” (sic). 300 woorden max.

Het verlengen van de vruchtbaarheidsleeftijd van vrouwen is een leuk idee, maar het is natuurlijk totale onzin dat vrouwen op die manier meer tijd zouden hebben voor zelfontplooiing.

Zelfontplooiing. Het woord alleen al. Een mooi eufemisme voor: carrière maken. Want daar gaat het hier om. De redenering gaat dan waarschijnlijk als volgt: als je, de huidige staat van wetenschap inachtnemend, kinderen wilt krijgen dan moet je er snel bij zijn. Het liefst voor je 40e. Maar in die levensfase moet je juist die sprint naar boven gaan inzettten om tot de top door te stoten. Dat wordt vrouwen onmogelijk gemaakt, dus het verlengen van de vruchtbaarheidsleeftijd zal dit wel remediëren.

Mooi niet dus. Hoewel er talloze behandelingen zijn die tot doel hebben alsnog wat later kinderen te krijgen, is er wetenschappelijke consensus dat zo rond de 45 jaar de klok écht stopt. Het oprekken van deze leeftijd zal nog heel erg lang, en wellicht voor eeuwig, onmogelijk blijven. Een carrière begint pas rond deze leeftijd écht op stoom te komen, en precies dan zou het krijgen van een kind een enorme spanning leggen op die fabuleuze ‘zelfontplooiing’.

Vruchtbaarheidsverlenging raakt niet aan de kern van de zaak. Het echte probleem ligt elders. Vrouwen kunnen het namelijk nooit goed doen. Uit een recent onderzoek van Caroline Gattrell blijkt dat kinderloze vrouwen in topfuncties als ‘raar’ en ‘kil’ worden gezien. Maar als ze wél kinderen willen dan worden hun kansen op promotie ineens heel erg klein.

Nederland heeft een hard en dik glazen plafond, zoals het-VN Comité voor de Uitbanning van Discriminatie tegen Vrouwen recentelijk benadrukte. En dat heeft niets te maken met de vruchtbaarheidsleeftijd, zelfontplooiing of wat dan ook: het is een maatschappelijk probleem. Wat er dus moet veranderen is de manier waarop werkgevers en de maatschappij omgaan met ouderschap.

(c) 2009 Literati Language